Silnik synchroniczny to silnik elektryczny prądu przemiennego, w którym prędkość wirowa wirnika i prędkością wirowania pola magnetycznego wytworzonego przez (nieruchome) uzwojenia stojana jest synchroniczna.
Podobnie jak w silniku asynchronicznym, najczęściej posiada on trójfazowe uzwojenie stojana, które wytwarza magnetyczne pole wirujące.
Starsze rozwiązania budowy tych silników zakładają, że wirnik powinien być wykonany w postaci uzwojenia nawiniętego na rdzeniu i zasilanego za pomocą szczotek i pierścieni ślizgowych, ze źródła prądu stałego albo przemiennego.
Wirniki mogą być wykonane jako wirniki cylindryczne (z utajonymi biegunami) lub wirniki z biegunami jawnymi. Każdy z biegunów posiada swoje własne uzwojenie nawinięte na rdzeń bieguna.
Wirniki z biegunami jawnymi stosuje się najczęściej w maszynach bardzo dużych mocy - ze względu na konstrukcję (ograniczona wytrzymałość na siły odśrodkowe).
Stosowane są w maszynach osiągających niewielkie prędkości obrotowe np hydrogeneratorach (prądnice napędzane turbinami wodnymi).